“Van een mooi börd köj’ neet èten”

Vanuit het Drents vertaald: “Van een mooi bord kun je niet eten”.

En zo is het precies. Uiterlijk is niet alles.

Een mooie vrouw is leuk om naar te kijken. Zeker als je jong bent is uiterlijk heel belangrijk. Het is het eerste dat je ziet en waarop je selecteert. Maar wat heb je aan een mooi plaatje als je verder niets met elkaar hebt?

Als je ouder wordt dan wint de zwaartekracht. Hier en daar krijg je een extra huidplooitje of een rimpeltje. Je haren worden grijs of dun. Je spieren verslappen en het lijf dat ooit mooi strak was zakt een beetje in.

Niet heel veel mensen worden oud en blijven zo mooi als ze in hun jeugd waren. Het lijkt me heel naar als je oud wordt en naast elkaar zit, maar elkaar niets meer te vertellen hebt. Je kunt alleen zwijgen, naast elkaar in eenzaamheid.

Het is veel belangrijker dat je met iemand samen bent die weet hoe jij je voelt en die uit genegenheid een arm om je schouder legt. Iemand waarmee je een goed gesprek kunt voeren, onder het genot van een goed glas wijn. Iemand waarmee je interesses deelt en die op een zelfde manier in het leven staat als jij. Iemand die in staat is om van je te houden, ondanks de gebreken die je misschien zelf als mens ook hebt. Onvoorwaardelijk omdat die jou ook mooi vindt.

Zo werd ik op een ochtend wakker en bedacht ik voor mijn lief:

Ik las vannacht,
nadat ik het had opgeschreven,
Ik weet niet hoe ik er op kom,

misschien wel eens gelezen:

Al was je lelijk als de nacht,
dan nog zou ik je beminnen.
want hoe je het ook wendt of keert,

ware schoonheid zit van binnen.

Dat is de kern waar het om draait. Ja, uiterlijk speel, zeker in eerste instantie mee, maar uiterlijk is niet het aller belangrijkste. Kijk er doorheen en je ziet de echte mens die voor je staat. Misschien wel iemand waarvan je kunt houden en die je nooit meer los wilt laten.